— «Αργήσατε», είπε ο Λυμπερόπουλος, πατώντας το "Record".— «Η μουσική δεν αργεί ποτέ», απάντησε ο Στέλιος πλησιάζοντας στο μικρόφωνο. «Απλά περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να προκαλέσει θόρυβο.»
Ο τίτλος στην οθόνη του laptop αναβόσβηνε: . Ήταν ηλεκτρισμός
— «Είσαι σίγουρος ότι θα έρθει;» ρώτησε ο Ταυλάς, ελέγχοντας τη στάθμη του ήχου. «Ο Στέλιος δεν είναι απλός καλεσμένος. Είναι ο μύθος των 90s, ο άνθρωπος που εξαφανίστηκε με τις χρυσές μήτρες του τελευταίου μεγάλου δίσκου της εποχής.» Ήταν ηλεκτρισμός. Ξαφνικά
Το επεισόδιο ξεκίνησε. Και εκείνη τη νύχτα, η «Μουσική Βιομηχανία» δεν ήταν πια business. Ήταν ηλεκτρισμός. είπε ο Λυμπερόπουλος
Ξαφνικά, η βαριά σιδερένια πόρτα έτριξε. Ένας ίσκιος στάθηκε στο πλατύσκαλο. Φορούσε ένα δερμάτινο μπουφάν που είχε δει καλύτερες μέρες και κρατούσε μια θήκη κιθάρας γεμάτη αυτοκόλλητα.
Ο Λυμπερόπουλος χαμογέλασε με εκείνη την αυτοπεποίθηση του ανθρώπου που έχει φάει τη μουσική πιάτσα με το κουτάλι.— «Θα έρθει. Η βιομηχανία άλλαξε, Ταυλά. Τα $ και τα € δεν κρύβονται πια στα ράφια των δισκοπωλείων, αλλά στα streams. Κι ο Στέλιος ξέρει ότι αν θέλει να ακουστεί ξανά ο ήχος του, το podcast μας είναι η μόνη πύλη.»